اثر مرکب: بکار گیری مربی ها

اثر مرکب: بکار گیری مربی ها
مجموع 5 از 5 رای

اثر مرکب
اثر مرکب: بکار گیری مربی ها

پل جِی مایر یکی دیگر از مربیان من بود. پل در سال ۲۰۰۹ در ۸۱ سالگی درگذشت. هر وقت فکر می کردم کاری را واقعا در سطح بالایی انجام می دهم، به ملاقاتش می رفتم. برای من معیار بررسی واقعیت بود. وقت خیلی زیادی را با او می گذراندم. پل یکی از شرکت های من را خرید و بعد از آن، من یکی از شرکت هایش را برایش بازسازی و احیا کردم. آدم بسیار تاثیر گذاری در زندگی من بود.

بعد از چندین ساعت کنار او بودن و گوش دادن به تمام طرح ها، سرمایه گذاری های مخاطره آمیز و فعالیت هایش، سرگیجه می گرفتم. فقط تلاش برای درک تمام کارهایی که قصد انجام شان را داشت، به کل خسته ام می کرد. بعد از وقت گذراندن با او، فقط دوست داشتم بخوابم!

ولی ارتباطم با او، سطح بازیم را بالا برد. سرعت پیاده روی اش مساوی سرعت دویدن من بود. این ملاقات ها، تصورم را در این باره گسترش داد که چقدر بزرگ می توانستم بازی کنم و چقدر می توانستم بلندپرواز باشم. شما باید وقت تان را با چنین آدم هایی سپری کنید!

شما هیچ وقت آنقدر خوب نیستید که نیاز به مربی نداشته باشید. در مصاحبه ام با هروی مک کی، او گفت: “من ۲۰ مربی داشته ام، باور می کنی؟ من یک مربی سخنوری، یک مربی نویسندگی، یک مربی طنزپردازی، یک مربی زبان و … داشته ام.” برایم همیشه جالب بوده است که اشخاص خیلی موفق، همان کسانی هستند که خواهان جذب و استخدام بهترین مربیان و آموزش دهندگان هستند. واقعا ارزش دارد که برای بهبود و پیشرفت عملکردهای تان سرمایه گذاری کنید.

پیدا کردن، استخدام و مراوده با یک مربی، فرآیند مرموز یا ترسناکی نیست. وقتی با کن بلانچارد صحبت می کردم، او سادگی مراوده با یک مربی را اینطور توضیح داد: “اولین چیزی که در رابطه با یک مربی باید یادتان باشد این است که نیازی نیست وقت زیادی از آنها بگیرید. بهترین توصیه هایی که تا حالا بدست آورده ام در برخوردهای کوتاهی مثل صرف صبحانه یا ناهار بوده است. فقط به آنها می گویم مشغول انجام چه کاری هستم و به دنبال توصیه های شان هستم، همین. شگفت زده خواهید شد وقتی ببینید آدم های فوق العاده موفق، وقتی بدانند وقت زیادی از آنها نمی گیرید، چقدر تمایل به مربی گری دیگران دارند.”

جان وودن در مجله ی موفقیت، روی این نکته تاکید کرد که اشخاص چقدر مایل به مربی گری هستند: “مربی گری میراث واقعی شماست. این بزرگ ترین ارثی است که می توانید به دیگران بدهید وهیچ وقت نباید تمام شود. به همین خاطر است که هر روز از خواب بیدار می شوید؛ که آموزش دهید و آموزش بگیرید.”

او این را هم گفت که مربی گری یک خیابان دوطرفه است: “یک شخص باید پذیرای برخورداری از مربی باشد. این تکلیف و مسئولیت ماست که خواهان این باشیم که به جان و ذهن مان اجازه دهیم که از آدم های اطراف مان تاثیر پذیرد، توسط آنها شکل بگیرد و نیرومند شود.”

منبع: (اثر مرکب آغاز جهشی در زندگی، موفقیت و درآمد شما، دارن هاردی)

ادامه مقالات اثر مرکب را دنبال کنید…

برچسب ها:

دیدگاه بگذارید

avatar
  Subscribe  
با خبرم کن